Hoe snel moeten we schakelen? Op Campus De Nayer krijgt de auto van morgen vorm.

Lars Bogaerts, research liaison Automotive Technology Thomas More - KU Leuven
Lars Bogaerts, research liaison Automotive Technology Thomas More - KU Leuven

Er rijdt een computer je garage in. Piept als je te dicht bij de muur komt. Parkeert zichzelf. En terwijl jij slaapt, tankt hij stilletjes nieuwe software. Wat tien jaar geleden klonk als pure sci-fi, cruiset vandaag gewoon door je straat. En van remmen? Geen sprake. Zelfrijdende shuttles duiken op in het verkeer, batterijen worden ultraslim en de garagist van vroeger is intussen halve IT’er. Toch rijdt Lars Bogaerts niet blind mee. “Want zelfs als morgen elke auto autonoom rijdt, staan we nog altijd in de file.” Let’s buckle up, folks.

Op Campus De Nayer van Thomas More in Sint-Katelijne-Waver zien ze die evolutie elke dag van dichtbij. Alumnus Lars Bogaerts heeft er al heel wat kilometers op de teller. In 2011 startte hij er zijn eigen motor met de bachelor Autotechnologie en de campus werd zijn tweede thuis.

Volle gas

Benzine zat al vroeg in zijn bloed. Nog voor hij een rijbewijs had, werkte Lars als jonge gast zelf aan zijn circuitmoto’s. “Sleutelen, optimaliseren, alles mechanisch op punt zetten: daar ging het me om. En de snelheid was een mooie bonus,” lacht hij. Die goesting om te begrijpen hoe iets in elkaar zit, liet hem niet meer los. Ze bracht hem tot een master in de Industriële Wetenschappen en een doctoraat over betrouwbare lascontrole. Opnieuw op Campus De Nayer.

Lassen en lijmen

Vroeger bestudeerde hij hoe staal aan elkaar wordt gelast. Vandaag verbindt hij mensen. Die job bedacht hij zelf. Met een mandaat van het Industrieel Onderzoeksfonds (IOF), een fonds van de hele associatie dat kennis wil laten doorstromen naar bedrijven en de samenleving, werd hij valorisatiemanager. Hij brengt wetenschappelijk en praktijkgericht onderzoek samen en zet het van de testbank op de openbare weg. Ook studenten krijgen daarbij een rol. Zo is Lars de lijm tussen wie de auto van morgen uitdenkt, wie eraan sleutelt en wie hem laat rijden. “Ik zit hier omdat ik iets wil nalaten.” Niet toevallig, opnieuw op De Nayer.

(Lees verder onder de foto's)

Samen sneller

Thomas More en KU Leuven delen er dezelfde gangen, elk met een sterk eigen netwerk. Thomas More kent de garages, dealers en invoerders, KU Leuven de onderzoekscentra en R&D-afdelingen. “Die twee werelden kunnen elkaar enorm versterken”, zegt hij. “Het is super waardevol om ze bij elkaar te brengen.” Dat vraagt wel een omschakeling, voor de instellingen én voor Lars zelf. “Ik sta helaas nog maar zelden in een labo”, vertelt hij. “Maar ik ken de nieuwste innovaties en weet wie waaraan werkt, in het onderzoek én in de bedrijven. Zo bepaal ik mee welke richting het onderzoek uitgaat.” Lars als koppelaar. Op weg naar de toekomst.

Op volle toeren

Vandaag draait de campus op volle toeren. Autotechnologie is er de grootste en populairste richting, het aantal studenten en onderzoekers blijft stijgen en er komt een volledig nieuwe vleugel aan labo-infrastructuur bij. Logisch, want op De Nayer komen alle schakels van de auto van morgen samen. En da’s nodig: een moderne wagen is een rijdende computer vol camera’s, sensoren en AI. “Een garagist is niet dezelfde persoon als iemand die AI-modellen op punt stelt.” Op de campus werken ze allebei, en alle profielen daartussen, met de faciliteiten om echte auto’s door te lichten. “Elders test je een camera in een labo. Hier kunnen we hem in de auto zelf uitproberen, in verschillende omstandigheden.” Bedrijven die er binnenstappen, kijken hun ogen uit.

(Lees verder onder de foto's)

Racewagens zonder bestuurder

Wanneer het gesprek bij de studenten belandt, schakelt Lars een versnelling hoger. Het Formula Student-team, waarin hij zelf meesleutelde voor zijn masterproef, bouwde als eerste in België een autonome racewagen. Vandaag staat het tweede op de wereldranglijst in de categorie efficiëntie. “Het zijn studenten, die elk jaar een racewagen vol innovatie bouwen. Echt chapeau.”

Het Hydro-team bouwt dan weer een waterstofwagen. Met H2GP haalde het bovendien een nieuwe STEM-wedstrijd naar België. Leerlingen uit het secundair bouwen en verbeteren er zelf een radiografisch bestuurbaar autootje op waterstof. In maart strijden ze op de campus om de Belgische titel, met een ticket voor de wereldfinale als inzet. “Soms zitten er in STEM-workshops leerlingen die het niet interesseert”, vertelt Lars. “Maar hier willen die jonge wetenschappers allemaal weten hoe hun auto sneller kan. Zalig om zien, zo’n enthousiaste tieners.”

Handen van het stuur

Volgens Lars was de overstap naar elektrisch maar een opwarmertje. “Het zelfrijdende, dát is pas baanbrekend. Een compleet andere wereld.” De zelfrijdende shuttles van De Lijn tonen hoe snel het gaat. “Eerst zat de chauffeur vooraan, met de rode knop vast. Nu zit hij achteraan. De volgende stap is dat hij er niet meer bij zit.”

Daardoor duikt er ook een ander soort ongeval op. “Naast de gekende killers in het verkeer, zoals rijden onder invloed, afleiding of overdreven snelheid, belanden auto’s nu plots uit het niks tegen een boom.” Al blijft dat extreem zeldzaam. Toch ligt Lars wakker van de betrouwbaarheid van de software. “Je auto krijgt een update en ineens bepaalt een compleet nieuw algoritme je rit. Zonder dat je het weet. Hoe uitvoerig is dat allemaal getest?”

Lees verder onder de foto's

“Koop elektrisch”

Twijfel je over je volgende auto? Lars aarzelt niet. “Koop elektrisch. Er komt soms kritiek op, maar wetenschappelijk bekeken is het echt de betere keuze.” Toch heeft hij zelf de overstap nog niet gemaakt. Hij rijdt met een oldtimer. “Zelf schakelen is gewoon plezant. De uitzondering bevestigt de regel”, lacht Lars.

Zijn tip: neem je tijd bij de dealer en durf kritische vragen te stellen. “Vroeger kreeg je bij een testrit tien minuutjes uitleg: de handrem, de lichten, klaar. Nu zou dat bijna een cursus van twee uur moeten zijn. Neem bijvoorbeeld de nieuwste rijhulpsystemen. Die kunnen mensenlevens redden, op voorwaarde dat de chauffeur ze kent en gebruikt.”

Terug naar de garage

Schakelen we dan niet te snel? Lars stelt gerust: “Er verandert heel veel, maar het zal nog wel even duren voor ons straatbeeld er compleet anders uitziet.” Wel goed weten wat je auto doet. En waarom.

Zijn rust vindt Lars nog altijd tussen de moersleutels. De oude familiehoeve waar hij woont, verbouwde hij eigenhandig. Met een ruime garage. Uiteraard. “Die moest er wel bij zijn, hè,” lacht hij. Met een dochtertje van bijna twee blijft er weinig vrije tijd over, maar elk weekend duikt hij er even in. “Soms zou ik graag terug aan moto’s sleutelen, zoals in mijn eerste studentenjob. Minder stress, meer vuile handen. Daar laad ik van op.”

In de schuur sleutelt Lars aan het verleden. Op de campus aan de toekomst. En ergens onderweg laat hij sporen na.


Werk je in de autosector en zoek je een aanspreekpunt op Campus De Nayer? Lars wijst je de weg.
​Lars Bogaerts, research liaison Automotive Technology Thomas More - KU Leuven
​lars.bogaerts@thomasmore.be

 

Delen

Persberichten in je mailbox

Door op "Inschrijven" te klikken, bevestig ik dat ik het Privacybeleid gelezen heb en ermee akkoord ga.

Over Thomas More Research

Binnen Thomas More-hogeschool doen we aan praktijkgericht onderzoek. Hiermee ontwikkelen we nieuwe kennis, inzichten en innovatieve producten of diensten. We passen wetenschappelijke kennis toe in specifieke professionele situaties en stimuleren op die manier innovatie bij bedrijven en in de maatschappij.

Neem contact op met

research@thomasmore.be

thomasmore.be